ITV – Interactive Television
iTV, of interactieve televisie is de verzamelnaam voor alle soorten digitale televisie waarbij de kijker invloed kan uitoefenen op wat hij ziet. iTV is ook bekend als Interactive TV, idTV of ITV.
iTV is mogelijk door het aansluiten van een set-top box op je tv. Zo’n set-top box sluit je aan op je kabel, antenne of satelliet-verbinding. In sommige set-top boxen zit een ingebouwde harde schijf, wat het mogelijk maakt programma’s op te nemen.
Er zijn verschillende vormen van interactiviteit mogelijk via iTV: via de set-top box, via de zender of via de programmamaker.
Via een set-top box komt er aanvullende informatie binnen, die de gebruiker kan opvragen via de afstandsbediening. Met de software aanwezig op de set-top box heeft de gebruiker bijvoorbeeld toegang tot een uitgebreidere elektronische programmagids, een verbeterde vorm van teletekst of een persoonlijke videorecorder, waardoor het mogelijk is een programma te pauzeren terwijl je het kijkt, bijvoorbeeld als de telefoon gaat. Als de gebruiker dan terug komt, kan hij het programma weer afspelen waar hij was gebleven, of verder spoelen tot het punt waar de uitzending nu is. Hiervoor is uiteraard wel een harde schijf nodig.
Ook is interactiviteit dus mogelijk via de zender, de gebruiker kan dan bepalen wat hij wil zien. Een voorbeeld hiervan is Video on demand. Met deze technologie is het voor een gebruiker mogelijk programma’s, series of films aan te vragen en te bekijken op en tijdstip dat voor hem het beste uitkomt.
De derde mogelijkheid is interactiviteit via de programmamaker. Hierbij kan de gebruiker invloed uitoefenen op een programma. Hiervoor is wel een Retour pad nodig, om gegevens te verzenden naar de programmamakers. Dit kan handig zijn bij bijvoorbeeld Polls, alleen zijn er in Nederland nog geen programma’s die dit aanbieden op deze manier.
ITV Flowchart
RFID – Radio Frequency Identification
RFID is het aflezen van informatie over afstand via een ‘RFID-tag’door gebruik te maken van radiogolven.
RFID-tags kunnen actief of passief zijn. Met passief wordt bedoeld dat ze alleen antwoorden als ze van buitenaf (door radiogolven) gevoed worden, en met actief bedoelen ze dat de tag gevoedt wordt door een batterij. Deze kunnen gelezen worden maar ook geschreven worden door middel van een antenne.
RFID tags hebben allemaal een aparte frequentie. Ze worden gebruikt in bijvoorbeeld spermarkten om producten te herkennen of als identificatiechip bij mensen.
Voordelen :
· Geen fysiek contact nodig;
· Het hoeft niet gezien te worden;
· Snelle techniek (veel informatie verwerken in korte tijd);
· Zeer moeilijk te vervalsen;
· Geen last van weersinvloeden (vocht,vuil etc.).
Nadelen :
· Privacy schending;
· Fraude plegen wordt gemakkelijker omdat de gegevens aangepast veranderd kunnen worden.
RFID Flowchart
Bluetooth
Bluetooth is een communicatiemiddel voor de korte afstand.
Met Bluetooth kunnen adresgegevens en foto’s tussen mobiele telefoons worden uitgewisseld, kan snel vanaf een handheld computer worden geprint of kan een mobiele telefoon worden uitgerust met een draadloze headset.
In 1994 zocht Ericsson toen naar een goedkope manier om via een radioverbinding communicatie tot stand te brengen tussen mobiele telefoons en andere apparaten.
Het doel was om allerlei kabels tussen mobiele telefoons en pc-cards, koptelefoons, desktopapparaten etc. overbodig te maken. Naarmate het onderzoek vorderde, werd het de onderzoekers duidelijk dat de toepassingsmogelijkheden voor een dergelijke korteafstandsradioverbinding ontelbaar waren.
De techniek zelf is ontwikkeld door de Nederlander Jaap Haartsen die bij Ericsson in dienst was.
De naam Bluetooth verwijst naar de Vikingenkoning Harald Blauwtand (Harald Blåtand) die het christendom in Scandinavië introduceerde.
Bluetooth Flowchart
Shotcode
ShotCode is een cirkelvormige barcode gemaakt door High Energy Magic of Cambridge University.
Het is een speciaal ontwikkelde barcode voor de mobiele telefoon.
Bezitters van een mobiele telefoon met camera hebben via de shotcode snel toegang tot online informatie. Ze hoeven bijvoorbeeld nu niet meer handmatig internetadressen in te tikken. Wel moeten ze met hun mobiel een scherpe foto kunnen maken van de code. De code verwijst naar een internetadres.
Om een ShotCode te kunnen scannen heb je de ShotCode reader nodig, die je op je mobiele telefoon moet installeren. De software is 40 KB groot en gemakkelijk te installeren.
ShotCode is ontwikkeld in 1999 op the Universiteit van Cambridge.
Shotcode Flowchart
